हजारौं तीर्थ धाउनु पर्दैन, आमाको पाउमा स्वर्ग छ,
तिम्रो न्यानो काख नै मेरो, सबैभन्दा ठूलो गर्व छ।
आज मातातीर्थ औंसी, आमाको मुख हेर्ने पावन दिन,
तर मेरो हरेक बिहानी अधुरो छ, तिम्रो मुस्कान बिन।
नेपालको माटो झैं सहनशील, तिम्रो त्यो कोमल मन,
दुःखमा पनि मुस्कुराउने, तिमी नै हौ मेरो अमूल्य धन।
आफू भोक्कै बसेर पनि, मेरो गाँसको चिन्ता गर्ने,
मेरा साना आँसु पुछ्न, सारा संसारसँग लड्ने।
चुल्होको धुवाँ र हातका ठेला, तिम्रो संघर्षको कथा,
भित्र भित्रै गुम्सिएका, कति होलान् तिम्रा व्यथा।
बिरामी हुँदा रातभरि, सिरानीमा टोलाउने तिम्रो आँखा,
सन्तानको खुसीका लागि, काटिदियौ आफ्ना इच्छाका पाखा।
मिठो मसिनो जे भए नि, आमा तिमीले खुवाउँदा अमृत बन्छ,
तिम्रो एउटै आशीर्वादले, जीवनका सारा बाधा पन्छ।
सफलताको शिखर चढूँ या, असफलतामा हारूँ म,
सधैं सम्हाल्ने तिम्रो काख, कसरी भुल्न सकूँ म?
आज मात्र होइन आमा, तिम्रो मुख म सधैं हेरिरहूँ,
तिम्रो काखमा टाउको राखी, मनका सारा कुरा कहिरहूँ।
मातातीर्थको यो उज्यालोमा, एउटै मात्र छ मेरो प्रार्थना,
जुनी जुनी तिम्रै काख पाइयोस्, यही छ मेरो चाहना।